Czyli emisja otoakustyczna. Badanie opiera się na rejestracji bardzo cichego sygnału akustycznego, który powstaje w ślimaku, najważniejszej części ucha środkowego, na skutek skurczu komórek słuchowych zewnętrznych. Łatwa i obiektywna otoemisja pozwala wykryć niedosłuch odbiorczy pochodzenia ślimakowego.

Badanie wykonuje się w dźwiękoszczelnym pokoju. W ucho pacjenta wprowadzana zostaje sonda pomiarowa z głośnikiem i czułym mikrofonem odbierającym otoemisję ze ślimaka. Otoemisja umożliwia ocenę stanu ślimaka a także zbadanie reakcji ucha wewnętrznego na ciche dźwięki.