Metoda badania, która pozwala na ocenę progu słyszenia. Określa rodzaj i głębokość jego upośledzenia oraz stopień ubytku słuchu w zależności od częstotliwości dźwięku. Pozwala zlokalizować przyczynę niedosłuchu – w uchu środkowym, wewnętrznym czy dalszych odcinkach drogi słuchowej.

Dzięki badaniu możemy ustalić, czy niedosłuch jest odbiorczy czy przewodzeniowy i zbadać cechy słyszenia nadprogowego, takie jak: zmęczenie słuchowe czy zdolność rozróżniania przyrostów natężeń.

Audiometrię tonalną przeprowadza się w wytłumionym pomieszczeniu (tzw. kabinie ciszy). Pacjent odpowiada po usłyszeniu dźwięku do specjalnych słuchawek. Lekarz mierzy potem odpowiedzi w w poszczególnych częstotliwościach i natężeniach dźwięku.

Wynik badania przedstawiany jest w postaci audiogramów, krzywych linii obrazujących schorzenia narządu słuchu i wielkość upośledzenia słuchu. Dzięki ich analizie dobiera się odpowiedni aparat słuchowy.