Rejestracja słuchowych potencjałów wywołanych pnia mózgu (ang. ABR – Auditory Brainstem Response,). Badanie opierające się na rejestrowaniu czynności bioelektrycznej powstającej w wyższych piętrach drogi słuchowej (w pniu mózgu). Stosuje się je zarówno w badaniach przesiewowych jak i diagnostycznych. Dzięki niemu można wykryć uszkodzenia słuchu w obszarze ucha środkowego, ślimaka, nerwu słuchowego i pnia mózgu. Badanie…

Read more

Czyli emisja otoakustyczna. Badanie opiera się na rejestracji bardzo cichego sygnału akustycznego, który powstaje w ślimaku, najważniejszej części ucha środkowego, na skutek skurczu komórek słuchowych zewnętrznych. Łatwa i obiektywna otoemisja pozwala wykryć niedosłuch odbiorczy pochodzenia ślimakowego. Badanie wykonuje się w dźwiękoszczelnym pokoju. W ucho pacjenta wprowadzana zostaje sonda pomiarowa z głośnikiem i czułym mikrofonem odbierającym…

Read more

Nieinwazyjna metoda badania ucha środkowego, określająca impedancję akustyczną ucha (sztywność błony bębenkowej). Polega na mierzeniu odbicia fali dźwiękowej od błony podczas zmiany ciśnienia w kanale słuchowym. Wykonuje się ją, gdy zachodzi podejrzenie różnego rodzaju niedosłuchu oraz niedowładu nerwu twarzowego. Badanie jest bezbolesne i trwa mniej niż 20 minut. Do kanału słuchowego zewnętrznego wprowadza się sondę…

Read more

Metoda badania, która pozwala na ocenę progu słyszenia. Określa rodzaj i głębokość jego upośledzenia oraz stopień ubytku słuchu w zależności od częstotliwości dźwięku. Pozwala zlokalizować przyczynę niedosłuchu – w uchu środkowym, wewnętrznym czy dalszych odcinkach drogi słuchowej. Dzięki badaniu możemy ustalić, czy niedosłuch jest odbiorczy czy przewodzeniowy i zbadać cechy słyszenia nadprogowego, takie jak: zmęczenie…

Read more